Το 2025 φεύγει σιγά, χωρίς θόρυβο, σαν κάτι που ξέρει πως έκανε ό,τι μπορούσε. Κι εμείς στεκόμαστε απέναντί του όχι για να το κρίνουμε, αλλά για να το νιώσουμε. Να το αφήσουμε να περάσει μέσα από εμάς για τελευταία φορά, όπως περνούν οι αναμνήσεις λίγο πριν γίνουν παρελθόν.
Της Θεοδοσίας Κυριάκου
Είμαστε ευγνώμονες για όλα όσα μας βρήκαν απροετοίμαστους και για όσα μας ανάγκασαν να σταθούμε πιο ίσιοι. Για τις μέρες που κύλησαν ήρεμα και για εκείνες που άφησαν σημάδια, γιατί καμία δεν πήγε χαμένη. Κάθε μία πρόσθεσε κάτι αόρατο αλλά απαραίτητο σε αυτό που είμαστε τώρα.
Είμαστε ευγνώμονες για τους ανθρώπους που μπήκαν στη ζωή μας σαν απάντηση και για εκείνους που έφυγαν σαν ερώτηση. Για τις συναντήσεις που κράτησαν λίγο και για τις αποχωρήσεις που κράτησαν πολύ. Μέσα τους μάθαμε τι σημαίνει να κρατάς και πότε να αφήνεις, τι αξίζει να μένει και τι χρειάζεται να απελευθερωθεί.
Είμαστε ευγνώμονες για τα μονοπάτια που έκλεισαν μπροστά μας χωρίς εξήγηση και για εκείνα που άνοιξαν όταν πια είχαμε κουραστεί να περιμένουμε. Γιατί κάπου εκεί, ανάμεσα στο τέλος και την αρχή, καταλάβαμε πως τίποτα δεν μας χρωστούσε απαντήσεις αλλά μόνο εμπιστοσύνη. Και αυτό ήταν αρκετό.
Κεφάλαια κλείνουν όχι με θόρυβο, αλλά με μια ήσυχη συμφωνία μέσα μας. Δεν τα αποχαιρετούμε με λύπη· τα αφήνουμε με ευγνωμοσύνη, γνωρίζοντας πως έκαναν τον κύκλο τους και μας έφεραν ως εδώ, λίγο πιο ώριμους, λίγο πιο αληθινούς, λίγο πιο κοντά στον εαυτό μας.
Και μπροστά μας, σχεδόν ακουμπώντας το παρόν, στέκεται το 2026. Μόνο μια ανάσα μακριά. Δεν το φορτώνουμε με υποσχέσεις, δεν του ζητάμε να μας σώσει. Το υποδεχόμαστε όπως είναι: άγραφο, ανοιχτό, ζωντανό. Είμαστε ευγνώμονες για όσα θα έρθουν, ακόμη κι αν δεν τα γνωρίζουμε, γιατί τώρα ξέρουμε πως ό,τι κι αν μας συναντήσει, μπορούμε να το αντέξουμε και να το αγκαλιάσουμε.
Αντίο 2025.
Άφησες πίσω σου ένα κενό που δεν φοβίζει αφού είναι χώρος για ό,τι γεννιέται τώρα!
Ακολουθήστε την Θεοδοσία Κυριάκου
Facebook page https://www.facebook.com/theodosia.kyriakou.page
