Είναι η στιγμή που ο προβληματισμός στον Ολυμπιακό γίνεται όλο και πιο έντονος. Η ομάδα, για μία ακόμη φορά, έδειξε να “κολλάει” απέναντι σε έναν αντίπαλο που παρουσιάστηκε άριστα διαβασμένος, με εξαιρετική αμυντική οργάνωση και πειθαρχία. Ακόμα και όταν οι συνθήκες ευνοήθηκαν, όπως η παρουσία παραπάνω παίκτη στο γήπεδο για εκτεταμένο χρονικό διάστημα, οι “ερυθρόλευκοι” αδυνατούσαν να βρουν την λύση. Η κατάσταση θυμίζει αδιαμφισβήτητα προηγούμενες, άκρως απογοητευτικές εμφανίσεις, όπου η ποδοσφαιρική φύση των προβλημάτων επαναλαμβάνεται με μοιραία συνέπεια. Ένα πράγμα είναι σαφές: η επανάληψη των ίδιων ατομικών και ομαδικών λαθών, σε συνδυασμό με την έλλειψη ευελιξίας στην επιθετική ανάπτυξη, δημιουργούν ένα επικίνδυνο μοτίβο. Η προσπάθεια για να επιτευχθεί ένα γκολ, ακόμα και υπό τις ιδανικότερες συνθήκες, έγινε πραγματικός “γολγοθάς”. Οι αντίπαλοι αμυντικοί, με υποδειγματική τακτική πειθαρχία, κατάφεραν να “απορροφήσουν” την πίεση και να μη δώσουν χώρους στους παίκτες του Ολυμπιακού. Η απουσία ουσιαστικής δημιουργικότητας και η αδυναμία εύρεσης εναλλακτικών λύσεων έξω από τα συνηθισμένα πλάνα, γίνονται όλο και πιο εμφανείς. Η εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα, ειδικά στις επαφές με τα λεγόμενα “μικρομεσαία” συγκροτήματα, προκαλεί εύλογες ερωτήσεις για την ποιότητα της προετοιμασίας, την τακτική πειθαρχία και την πνευματική ετοιμότητα των ποδοσφαιριστών. Η “γκέλα” αυτή δεν είναι απλώς ένα απρόοπτο, αλλά αποτελεί την πιστοποίηση ενός υφιστάμενου προβλήματος που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση. Ο χρόνος πιέζει, και η ανάγκη για αποτελεσματικές αλλαγές είναι πλέον επιτακτική.
