Συμπληρώνονται σήμερα τρία χρόνια από την ημέρα που η Ελλάδα θρήνησε 57 νεκρούς, θύματα μιας πρωτοφανούς σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη. Η σύγκρουση δύο αμαξοστοιχιών, ένα γεγονός που συγκλόνισε την εθνική κοινή γνώμη, άφησε πίσω της ανείπωτη θλίψη και αμέτρητα ερωτηματικά. Η επέτειος αυτή, που συμπίπτει με εκδηλώσεις μνήμης σε όλη τη χώρα, σηματοδοτείται σήμερα και από ένα μεγάλο, πανελλαδικό κάλεσμα για συλλαλητήρια. Οι πολίτες, οι οικογένειες των θυμάτων και οι φορείς της κοινωνίας των πολιτών, ενώνουν τις φωνές τους για να θυμίσουν κανείς δεν ξεχνά και ότι η αναζήτηση για δικαιοσύνη είναι αδιαπραγμάτευτη. Η ημέρα αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς επαναφέρει στο προσκήνιο την αδήριτη ανάγκη για ουσιαστικές παρεμβάσεις και αλλαγές στον τομέα των δημόσιων συγκοινωνιών. Στη Θεσσαλονίκη, η πόλη που «πληγώθηκε» από την τραγωδία, το κάλεσμα για ένα μεγάλο συλλαλητήριο στην καρδιά της πόλης είναι καθολικό.
Όλοι όσοι συνωστίζονται στους δρόμους, φέρουν μέσα τους την οδύνη της απώλειας, αλλά και τη σθεναρή πεποίθηση ότι τα αίτια του δυστυχήματος πρέπει να διερευνηθούν στο σύνολό τους και οι υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν. Η συγκέντρωση αυτή αποτελεί μια ζωντανή διαμαρτυρία ενάντια στην απουσία ουσιαστικών βελτιωτικών κινήσεων στον σιδηρόδρομο, την οποία η κοινωνία θεωρεί απαράδεκτη μετά από ένα τόσο καταστροφικό συμβάν. Η παρουσία του κόσμου, αναμένεται να είναι μαζική, θέλοντας να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση. Η εξέλιξη των ερευνών, η απόδοση ευθυνών και η διασφάλιση ότι παρόμοια τραγωδία δεν θα επαναληφθεί, αποτελούν τα κύρια αιτήματα που θα ηχήσουν δυνατά από τις πλατείες. Οι συγγενείς των θυμάτων, που βιώνουν καθημερινά τον πόνο της απώλειας, έχουν μετατρέψει την προσωπική τους οδύνη σε δύναμη διεκδίκησης, απαιτώντας από την πολιτεία να λάβει επιτέλους τα μέτρα εκείνα που θα εγγυώνται την ασφάλεια όλων των πολιτών.
Η αίσθηση ότι η δικαιοσύνη είναι αργή ή ανεπαρκής, τροφοδοτεί την ανάγκη για μαζικές κινητοποιήσεις, τονίζοντας την αντίδραση της κοινωνίας απέναντι σε ό,τι αντιλαμβάνεται ως ελλιπή μέριμνα για τη ζωή των πολιτών. Τα συλλαλητήρια αποτελούν και μια ευκαιρία αναστοχασμού για τον τρόπο λειτουργίας των υποδομών της χώρας, αλλά και για τη γενικότερη κουλτούρα ασφάλειας σε όλους τους τομείς. Η τραγωδία των Τεμπών αποκάλυψε ελλείψεις και προβλήματα που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης, και η κοινωνία πλέον απαιτεί συγκεκριμένες απαντήσεις και δράσεις. Η μνήμη των 57 θυμάτων δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά ένα σταθερό σημείο αναφοράς για τη διεκδίκηση ενός ασφαλέστερου μέλλοντος, όπου η ανθρώπινη ζωή θα τίθεται, αδιαπραγμάτευτα, πάνω από κάθε άλλο συμφέρον. Η αλληλεγγύη και η ενότητα που επιδεικνύουν οι πολίτες, στέλνουν το μήνυμα ότι η διεκδίκηση για δικαιοσύνη και ασφάλεια είναι μια συλλογική υπόθεση.
