Νέα δεδομένα αναδύονται στο σίριαλ της βασιλικής διαδοχής, φέρνοντας στο προσκήνιο φήμες και ερμηνείες που σκιαγραφούν μία εντελώς διαφορετική οπτική για τις προθέσεις της πριγκίπισσας Νταϊάνα. Σύμφωνα με ανεπίσημες πληροφορίες, η εμβληματική πριγκίπισσα, γνωστή για την ευαισθησία και την πρωτοποριακή της σκέψη, φέρεται να είχε εκφράσει την επιθυμία, ή ακόμη και να είχε ξεκινήσει μία διακριτική προετοιμασία, ώστε ο πρίγκιπας Χάρι να αναλάβει τον ρόλο του μελλοντικού βασιλιά, αντί του μεγαλύτερου αδελφού του, πρίγκιπα Γουίλιαμ. Η πιθανή αυτή στρατηγική, αν αποδειχθεί ότι υπήρξε, θα μπορούσε να εξηγήσει πολλά από τα γεγονότα που ακολούθησαν και να ρίξει νέο φως στις σχέσεις εντός της οικογένειας. Η φημολογία υποστηρίζει ότι η Νταϊάνα διέκρινε στον πρίγκιπα Χάρι χαρακτηριστικά που θεωρούσε ιδανικά για έναν ηγέτη σε έναν σύγχρονο κόσμο.
Υποστηρίζεται ότι πίστευε πως ο Χάρι, με την άμεση και συχνά αντισυμβατική προσέγγισή του, την ικανότητά του να επικοινωνεί με απλούς ανθρώπους και την εκδηλωμένη του επιθυμία να προσφέρει, θα μπορούσε να φέρει έναν νέο αέρα στο θεσμό της μοναρχίας. Αντίθετα, εκτιμάται ότι θεωρούσε τον πρίγκιπα Γουίλιαμ, αν και καλός και υπεύθυνος, ως πιο ντροπαλό και συγκρατημένο, ίσως λιγότερο εξοικειωμένο με τις απαιτήσεις της δημόσιας ζωής και της αλληλεπίδρασης με το ευρύ κοινό, στοιχεία που η Νταϊάνα έδινε μεγάλη βαρύτητα. Η ενδεχόμενη αυτή επιλογή της Νταϊάνα, εάν επιβεβαιωθεί, εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη δυναμική εντός της βασιλικής οικογένειας και τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές που διαμορφώνονταν πίσω από τις κλειστές πόρτες. Η εστίαση στην προετοιμασία του Χάρι θα σήμαινε μία συνειδητή απόκλιση από την παραδοσιακή γραμμή διαδοχής, κάτι που θα απαιτούσε σοβαρούς λόγους και μία βαθιά πεποίθηση για την ικανότητα του νεότερου πρίγκιπα να ανταποκριθεί στα υψηλά καθήκοντα.
Αυτό το σενάριο, πέρα από το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, προκαλεί τον προβληματισμό για τον ρόλο της προσωπικότητας, την επιρροή των γονικών προσδοκιών και την πολυπλοκότητα του θεσμού της βασιλείας. Οι φήμες αυτές, αν και ατεκμηρίωτες από επίσημες πηγές, αναδιαμορφώνουν την αντίληψή μας για τη σχέση μητέρας-γιου και τις δυνατότητες που η Νταϊάνα έβλεπε για το μέλλον της μοναρχίας. Η ιδέα ότι η πριγκίπισσα θα μπορούσε να είχε σχεδιάσει ένα τόσο ριζοσπαστικό σενάριο, αποκαλύπτει μία πλευρά της μαχητικότητάς και της οραματικότητάς της, που ίσως δεν είχε φανεί πλήρως κατά τη διάρκεια της ζωής της. Η εστίαση στα «χαρίσματα» του Χάρι, σε αντίθεση με την «ντροπαλότητα» του Γουίλιαμ, θα μπορούσε να συνοψίζει την αναζήτηση ενός ηγέτη προσαρμοσμένου στις ανάγκες μίας νέας εποχής, μακριά από τα παλαιομοδίτικα πρότυπα.
