Μια οριστική απόφαση που θέτει ισχυρές βάσεις για την προστασία του οικογενειακού δεσμού, ακόμη και μετά το διαζύγιο, εξέδωσε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε με σαφήνεια ότι ο πατέρας, ο οποίος έχει χωρίσει και η επιμέλεια του παιδιού έχει ανατεθεί αποκλειστικά στη μητέρα, εξακολουθεί να κατέχει ένα θεμελιώδες δικαίωμα: την πλήρη πρόσβαση σε κάθε πληροφορία που αφορά τη ζωή και την πρόοδο του παιδιού του. Αυτή η επιβεβαίωση είναι ζωτικής σημασίας, καθώς διασφαλίζει ότι η απουσία της κοινής στέγης και η ανάθεση της φυσικής φροντίδας στη μία πλευρά, δεν θα πρέπει να επισκιάζει τον ρόλο και την ευθύνη του άλλου γονέα στην ανατροφή και την ευημερία του παιδιού. Η απόφαση αυτή στέλνει ένα μήνυμα ότι ο νόμος εγγυάται τη συνέχιση της γονεϊκής παρουσίας και την ουσιαστική συμμετοχή, ανεξαρτήτως οικογενειακής κατάστασης.
Η απόφαση του ΣτΕ αναγνωρίζει εμμέσως ότι ο ρόλος του πατέρα στην ανατροφή του παιδιού δεν περιορίζεται σε επισκέψεις ή οικονομική συνεισφορά, αλλά επεκτείνεται και στην ενημέρωση για κρίσιμες πτυχές της ζωής του. Αυτό περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, απαραίτητα στοιχεία για την υγεία του παιδιού – όπως ιατρικές διαγνώσεις, θεραπείες, εμβολιασμούς – αλλά και πληροφορίες για την σχολική του πορεία, τις επιδόσεις του, πιθανές δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο εκπαιδευτικό περιβάλλον, καθώς και συμμετοχή σε εξωσχολικές δραστηριότητες που συμβάλλουν στην ανάπτυξή του. Η δυνατότητα του πατέρα να είναι ενήμερος για όλα αυτά τα θέματα ενδυναμώνει τη δυνατότητά του να προσφέρει ουσιαστική υποστήριξη και καθοδήγηση, δημιουργώντας ένα πιο ολοκληρωμένο πλέγμα φροντίδας γύρω από το παιδί, το οποίο είναι το πρωταρχικό ζητούμενο σε κάθε τέτοια περίπτωση.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το ανώτατο δικαστήριο δεν περιορίζει το δικαίωμα του πατέρα στην ενημέρωση, αλλά το καθιστά ενεργό και προσαρμοσμένο στις σύγχρονες αντιλήψεις περί γονεϊκότητας. Η απόφαση υπογραμμίζει ότι η ενημέρωση αυτή δεν αποτελεί αίτημα ή ευγενική προσφορά, αλλά ένα νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα που απορρέει από την πατρική ιδιότητα. Η ερμηνεία αυτή έρχεται να άρει πιθανές παρεξηγήσεις ή ερμηνευτικές δυσκολίες που ενδεχομένως είχαν προκύψει σε χαμηλότερα επίπεδα, δίνοντας σαφή κατεύθυνση σε κάθε γονέα και δικαστική αρχή. Στόχος είναι η διασφάλιση του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού, μέσω της διατήρησης μιας ισχυρής και ενημερωμένης γονεϊκής σχέσης, ανεξαρτήτως των συνθηκών του διαζυγίου. Άλλωστε, η προστασία του συμφέροντος του παιδιού είναι το αδιαπραγμάτευτο γνώμονα στις αποφάσεις που αφορούν την οικογένεια. Η ευρύτερη φιλοσοφία πίσω από αυτή την απόφαση είναι η αναγνώριση ότι η επικοινωνία και η ενημέρωση μεταξύ των δύο γονέων, ακόμη και μετά το διαζύγιο, συμβάλλουν θετικά στην ψυχική και συναισθηματική ισορροπία του παιδιού.
Ένα παιδί που αισθάνεται ότι και οι δύο γονείς του είναι παρόντες στη ζωή του, ενημερωμένοι και ενδιαφερόμενοι, είναι πιθανότερο να αναπτύξει υγιή αυτοεκτίμηση και να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της ζωής με μεγαλύτερη ανθεκτικότητα. Η απόφαση του ΣτΕ ενισχύει αυτή την αρχή, καθιστώντας σαφές ότι η γονεϊκή συμμετοχή είναι μια διαρκής υποχρέωση και ένα αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα.
