Η Μιλένα Αποστολάκη δεν μάσησε τα λόγια της, εκφράζοντας έντονη κριτική απέναντι στην κυβέρνηση για τον τρόπο διαχείρισης του ζητήματος της πρώτης κατοικίας. Τόνισε με έμφαση ότι η τελευταία τροποποίηση του εξωδικαστικού μηχανισμού, την οποία η σημερινή πολιτική ηγεσία παρουσιάζει ως «λύση», είναι στην πραγματικότητα μια προσχηματική κίνηση, ανίκανη να αντιμετωπίσει τις βαθύτερες αιτίες του προβλήματος. Η βουλευτής επεσήμανε με πικρία ότι η κυβέρνηση, αφού ουσιαστικά άφησε χιλιάδες οικογένειες να δουν το όνειρο της ιδιοκατοίκησης να καταρρέει και τα σπίτια τους να βγαίνουν στο «σφυρί» λόγω αδυναμίας αποπληρωμής, τώρα προσπαθεί να παρουσιάσει ως επίτευγμα μια ακόμη διορθωτική παρέμβαση, η οποία όμως δεν αγγίζει την ουσία της κρίσης. Η απαξίωση των λαϊκών κατοικιών, η αδυναμία στήριξης των ευάλωτων νοικοκυριών και η αύξηση των πλειστηριασμών συνθέτουν ένα ζοφερό σκηνικό για τους συμπολίτες μας που αγωνίζονται για να κρατήσουν ένα στέγασμα.
Κατά την άποψή της, η κυβέρνηση έχει επιλέξει μία συνειδητά αναποτελεσματική στρατηγική, η οποία επικεντρώνεται σε ημίμετρα και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, αντί να προχωρήσει σε ουσιαστικές νομοθετικές παρεμβάσεις που θα θωρακίσουν την πρώτη κατοικία. Το γεγονός ότι τόσες πολλές οικογένειες έχουν βρεθεί στη δυσχερή θέση να χάσουν το σπίτι τους, το οποίο αποτελεί το μόνο περιουσιακό τους στοιχείο και το καταφύγιό τους, είναι μια τραγωδία που θα έπρεπε να είχε προκαλέσει την άμεση και αποφασιστική αντίδραση της Πολιτείας. Η κ. Αποστολάκη υπογραμμίζει ότι οι «δήθεν» λύσεις που προτείνονται τώρα, μετά την εκδήλωση του προβλήματος σε μαζική κλίμακα, δεν μπορούν να αντιστρέψουν την ήδη υπάρχουσα ζημιά ούτε να ανακουφίσουν αυτούς που έχουν ήδη υποστεί την απώλεια. Οσονούπω, η κοινωνική αδικία βαθαίνει και η εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς κλονίζεται περαιτέρω, καθώς οι πολίτες βλέπουν τις ελπίδες τους να ματαιώνονται.
Η βουλευτής επεσήμανε ιδιαίτερα ότι η κυβερνητική γραμμή χαρακτηρίζεται από μια εγκληματική αδράνεια, η οποία επέτρεψε σε ένα ευρύ φάσμα ευάλωτων συμπολιτών να βρεθούν σε δεινή οικονομική θέση. Πολλές οικογένειες, αντιμετωπίζοντας απρόβλεπτες συνθήκες, όπως απώλεια εργασίας, σοβαρά προβλήματα υγείας ή οικονομικές κρίσεις, βρέθηκαν να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις δανειακές τους υποχρεώσεις. Αντί, λοιπόν, να υπάρξει ένας ολιστικός σχεδιασμός προστασίας, η κυβέρνηση επέλεξε, κατά την κ. Αποστολάκη, να αφήσει τους πολίτες εκτεθειμένους στους κινδύνους της αγοράς και των τραπεζών. Οι χιλιάδες πλειστηριασμοί που έχουν ήδη λάβει χώρα, αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, αποτελούν τη χειρότερη απόδειξη. Τα σπίτια αυτά, που ήταν το αποτέλεσμα δεκαετιών κόπου και αποταμίευσης, κατέληξαν στα χέρια του κερδοσκοπικού κεφαλαίου, αφήνοντας πίσω τους συντρίμμια ζωών και αμέτρητες οικογένειες χωρίς στέγη.
Αυτή η κατάσταση δεν είναι απλώς ένα στατιστικό στοιχείο, αλλά μια διαρκής πηγή κοινωνικής δυσαρέσκειας και οδύνης. Καθώς η κυβερνητική προσπάθεια να δείξει ότι «κάτι γίνεται» συνεχίζεται με την αναθεώρηση του εξωδικαστικού μηχανισμού, η Μιλένα Αποστολάκη καλεί σε εγρήγορση. Η ελπίδα δεν είναι πλέον να «διορθωθούν» τα πράγματα αργά και με δόσεις, αλλά να αναγνωριστεί η αποτυχία των προηγούμενων πολιτικών και να δρομολογηθούν άμεσα, ριζικές λύσεις. Τέτοιες λύσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την πραγματική προστασία της πρώτης κατοικίας από την άναρχη εκποίηση, την ενίσχυση των ευάλωτων δανειοληπτών με στοχευμένα προγράμματα στήριξης, και τη δημιουργία ενός βιώσιμου πλαισίου που θα αποτρέπει μελλοντικές κρίσεις. Η κ. Αποστολάκη πιστεύει ότι η πολιτική ηγεσία οφείλει να αντιληφθεί την επείγουσα ανάγκη για πράξεις και όχι για λόγια, ζητώντας από την κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν και να εστιάσει στην πραγματική προστασία των πολιτών, αντί να χάνεται σε «προσχηματικές» παρεμβάσεις που τελικά δεν προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό.
