Ο Πάνος Ρούτσι φέρεται να κατέθεσε σοβαρές καταγγελίες, ισχυριζόμενος ότι βρέθηκε υπό στενή παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της παρουσίας του σε χώρους του Δικαστικού Μεγάρου της Λάρισας. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, αστυνομικοί φέρονταν να τον ακολουθούν σε κάθε του κίνηση, μια συμπεριφορά την οποία απέδωσε ρητά σε «εντολές από πάνω». Η αναφορά αυτή, εάν διασταυρωθεί, υποδηλώνει μια συντονισμένη επιχείρηση επιτήρησης, η οποία προκαλεί ανησυχία για τη διαφάνεια και την τήρηση των διαδικασιών από τις αρμόδιες αρχές. Ο κ. Ρούτσι, μιλώντας για το περιστατικό, εστιάζει στην αίσθηση του συνεχούς ελέγχου και της επιτήρησης, τονίζοντας πως η παρουσία των αστυνομικών δεν ήταν τυχαία, αλλά αποτέλεσμα συγκεκριμένης κατεύθυνσης σε ανώτερο επίπεδο. Η φύση αυτών των «εντολών» παραμένει αδιευκρίνιστη, αφήνοντας χώρο για ερμηνείες σχετικά με τα κίνητρα πίσω από την παρακολούθηση.
Η εν λόγω καταγγελία εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με την τήρηση των προσωπικών δεδομένων και τα όρια της αστυνομικής δράσης. Συγκεκριμένα, τίθεται το ζήτημα του κατά πόσον τέτοιες πρακτικές παρακολούθησης εντός δικαστικών χώρων είναι νόμιμες και συμβατές με τις αρχές του κράτους δικαίου. Η περιγραφή του κ. Ρούτσι για αστυνομικούς που τον ακολουθούν «παντού» δημιουργεί την εικόνα ενός συστηματικού ελέγχου, ο οποίος φέρεται να λαμβάνει χώρα υπό την καθοδήγηση ανώτερων παραγόντων. Η αναφορά σε «εντολές από πάνω» υπονοεί ότι η παρακολούθηση δεν αποτελεί πρωτοβουλία των εμπλεκόμενων αστυνομικών, αλλά μια εκτέλεση εντολής, πράγμα που μετατοπίζει το βάρος της ευθύνης σε άλλα επίπεδα ιεραρχίας. Η κατάσταση αυτή, όπως την περιγράφει ο καταγγέλλων, φαίνεται να τον έχει επηρεάσει σημαντικά, προκαλώντας την έκφραση της δυσαρέσκειάς του.
Ο κ. Ρούτσι, εκφράζοντας τις ανησυχίες του, περιέγραψε με λεπτομέρεια τις περιστάσεις υπό τις οποίες αντιλήφθηκε την παρακολούθηση. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η αίσθηση ότι βρισκόταν υπό διαρκή παρατήρηση ήταν έντονη και αδιάκοπη, καθ’ όλη τη διάρκεια της παρουσίας του εντός του Δικαστικού Μεγάρου. Τόνισε ότι η συμπεριφορά των αστυνομικών ήταν εμφανής και δεν άφηνε περιθώρια αμφιβολίας ως προς την πρόθεσή τους να τον παρακολουθούν στενά. Η φράση «με ακολουθούν παντού» υπογραμμίζει την ολοκληρωτική φύση της επιτήρησης, πράγμα που προκαλεί προβληματισμό για το πώς τεκμηριώνεται και πώς εγκρίνεται μια τέτοια δράση. Το γεγονός ότι η παρακολούθηση αποδίδεται σε «εντολές από πάνω» καθιστά την καταγγελία ακόμη πιο σοβαρή, υποδεικνύοντας πιθανώς την ύπαρξη ενός ευρύτερου σχεδίου ή μιας συγκεκριμένης στόχευσης. Η δήλωση του κ.
Ρούτσι αναμένεται να έχει συνέπειες, καθώς θέτει ζητήματα νομιμότητας και ηθικής στην άσκηση των αστυνομικών καθηκόντων. Η άμεση σύνδεση της παρακολούθησης με «εντολές από πάνω» ωθεί προς την κατεύθυνση της διερεύνησης των ανώτερων κλιμακίων που ενδεχομένως έδωσαν αυτές τις οδηγίες. Χωρίς να υπεισέλθουμε σε εικασίες, η ατμόσφαιρα που δημιουργείται είναι αυτή μιας πιθανής κατάχρησης εξουσίας ή μιας περιπτώσεως όπου οι διαδικασίες έχουν παρακαμφθεί. Ο ίδιος ο κ. Ρούτσι, εκφράζοντας ανοιχτά την ανησυχία του, καλεί ουσιαστικά τις αρμόδιες αρχές να δώσουν εξηγήσεις για τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα αυτή η παρακολούθηση, θέτοντας ερωτήματα που άπτονται της δικαιοκρατίας και της προστασίας των πολιτών. Η αποκάλυψη τέτοιων πρακτικών, εάν επιβεβαιωθούν, είναι ζωτικής σημασίας για την εμπιστοσύνη του κοινού προς τις κρατικές δομές.
