Ο Ολυμπιακός έδειξε για άλλη μια φορά γιατί είναι από τα φαβορί για την κορυφή της Ευρωλίγκας, καταγράφοντας μια εμφάνιση που συνδύαζε την ομορφιά του παιχνιδιού με την ουσία της νίκης. Κόντρα σε κάθε πρόβλεψη, οι “ερυθρόλευκοι” επικράτησαν με χαρακτηριστική άνεση, αποδεικνύοντας την ανωτερότητά τους σε ένα παιχνίδι που διεξήχθη με “παστρόφικο” τρόπο. Στην κορυφή της ατομικής απόδοσης βρέθηκε για ακόμη μια φορά ο Νίκολα Μιλουτίνοφ, ο οποίος κυριάρχησε κάτω από τα καλάθια, σκορπώντας τρόμο στην αντίπαλη άμυνα και μαζεύοντας ριμπάουντ με εντυπωσιακή συχνότητα. Ωστόσο, η ψυχή της ομάδας φάνηκε να είναι ο Κόρι Τζόζεφ. Η “αρπαγή” του από τη Μονακό, όπως χαρακτηρίστηκε, αποδείχθηκε μία από τις πιο εύστοχες και κομβικές κινήσεις εντός αγωνιστικής περιόδου. Η ενέργεια, η ψυχραιμία και η ικανότητά του στο ένας εναντίον ενός, έδωσαν νέα πνοή στην ομάδα, μετατρέποντάς τον στον πραγματικό “κλειδί” της επικράτησης.
Η εικόνα του Ολυμπιακού στο δεύτερο ημίχρονο ήταν αυτή που έκανε τους φιλάθλους να θυμούνται τις πιο μεγάλες τους στιγμές. Η άμυνα παρουσιάστηκε συμπαγής, αυταρχική και διαβασμένη, θυμίζοντας εκείνη την άμυνα που είχε παραλύσει τους αντιπάλους στο Κάουνας. Κάθε άμυνα ήταν μια μάχη, κάθε κέρδισμα κατοχής επιπλέον ώθηση. Η συνέπεια στην αμυντική λειτουργία, σε συνδυασμό με την ορθολογική επίθεση, δημιούργησαν ένα αδιαπέραστο τείχος για τον αντίπαλο, ο οποίος αδυνατούσε να βρει λύσεις. Παρά την άνετη επικράτηση, το “επικίνδυνο προηγούμενο” και η δίψα για ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση, είναι διάχυτες στο στρατόπεδο του Ολυμπιακού. Οι παίκτες, παρά τη μεγάλη διαφορά, δεν σταμάτησαν να πιέζουν, να συνεργάζονται και να απολαμβάνουν κάθε στιγμή στο παρκέ. Αυτή η νοοτροπία, σε συνδυασμό με την ποιότητα του ρόστερ και την καθοδήγηση του Γιώργου Μπαρτζώκα, καθιστούν την ομάδα του Πειραιά έναν τρομερό αντίπαλο για οποιονδήποτε στη διοργάνωση.
Το +22 στην τελική διαφορά μιλάει από μόνο του, αλλά η πραγματική νίκη βρίσκεται στην εικόνα και την εξέλιξη της ομάδας. Οι “κο-κόροι” του Ολυμπιακού, όπως χιουμοριστικά αναφέρθηκαν, γεννάνε ελπίδες για τη συνέχεια, με την αίσθηση ότι η καλύτερη ομάδα είναι ακόμα να έρθει.
