Η δημόσια συζήτηση γύρω από τη φορολογική πολιτική της χώρας έχει εισέλθει σε μια νέα, έντονη φάση, καθώς η ελληνική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με τις προκλήσεις της ανάκαμψης και της βιώσιμης ανάπτυξης. Σε αυτό το πλαίσιο, η προβληματική γύρω από το τεκμαρτό εισόδημα, ιδίως στο κομμάτι του εμπορίου, κερδίζει διαρκώς έδαφος, πυροδοτώντας ποικίλες αντιδράσεις και προβληματισμούς. Η προσέγγιση αυτή, που ουσιαστικά επιβάλλει μια εκτίμηση του εισοδήματος βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, εγείρει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη συμβατότητά της με μια μακρόπνοη, αναπτυξιακή φορολογική στρατηγική, που στοχεύει στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και στην προσέλκυση εγχώριων και ξένων επενδύσεων. Η εφαρμογή της απαιτεί προσεκτική στάθμιση των στόχων και των δυνητικών παρενεργειών. Ο πυρήνας της διαφωνίας περιστρέφεται γύρω από την αποτελεσματικότητα του τεκμαρτού εισοδήματος ως εργαλείου για την αύξηση των δημοσίων εσόδων και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις του στην πραγματική οικονομία.
Υπάρχουν φωνές που υποστηρίζουν ότι ένα τέτοιο σύστημα μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της φορολογικής συμμόρφωσης και σε μια πιο δίκαιη κατανομή της φορολογικής επιβάρυνσης. Ωστόσο, πολλοί επαγγελματίες και επιχειρηματίες εκφράζουν ανησυχίες ότι η αυστηρή εφαρμογή του τεκμαρτού εισοδήματος, χωρίς επαρκή διασύνδεση με τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα, μπορεί να πλήξει την ανταγωνιστικότητα, να αποκλείσει μικρότερες επιχειρήσεις και να δυσχεράνει την ανάπτυξη. Η ισορροπία ανάμεσα στον έλεγχο και την παροχή κινήτρων είναι κρίσιμη. Είναι γεγονός ότι η φορολογική πολιτική ενός κράτους αποτελεί θεμελιώδες πυλώνα για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης. Μια αναπτυξιακή προσέγγιση απαιτεί τη δημιουργία ενός σταθερού, προβλέψιμου και δίκαιου φορολογικού πλαισίου, που θα ενθαρρύνει τις επενδύσεις, θα διευκολύνει τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων και θα στηρίζει την καινοτομία. Η συζήτηση για το τεκμαρτό εισόδημα πρέπει να ενταχθεί σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, εξετάζοντας αν και κατά πόσο μπορεί να συμβάλει σε αυτούς τους στόχους, ή αν κινδυνεύει να γίνει τροχοπέδη.
Η ανάγκη για ευελιξία και προσαρμοστικότητα των φορολογικών μέτρων είναι επιτακτική, ώστε να ανταποκρίνονται στις διαρκώς μεταβαλλόμενες οικονομικές συνθήκες και στις ανάγκες της αγοράς. Η υιοθέτηση ενός συστήματος τεκμαρτού εισοδήματος, ειδικά στο εμπορικό κλάδο, απαιτεί τη διεξαγωγή λεπτομερών μελετών επιπτώσεων, την ενεργό συμμετοχή των φορέων της αγοράς στη διαμόρφωση των κριτηρίων και την ύπαρξη μηχανισμών αναθεώρησης και προσαρμογής. Η διαφάνεια, η απλότητα και η δικαιοσύνη θα πρέπει να αποτελούν τις βασικές αρχές που θα διέπουν οποιαδήποτε αλλαγή στον φορολογικό νόμο. Η υλοποίηση τέτοιων μέτρων πρέπει να στοχεύει στην ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας και όχι στη δημιουργία περαιτέρω γραφειοκρατίας ή στην αδικαιολόγητη επιβάρυνση των συνεπών φορολογουμένων. Η επόμενη μέρα απαιτεί υπεύθυνες και στρατηγικές αποφάσεις.
