Η αντίθεση αυτή την περίοδο είναι πραγματικά κραυγαλέα, σχεδόν απροσδόκητη. Στην Άρτα, η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη αισιοδοξία και δημιουργικότητα, καθώς υπογράφονται συμφωνίες και γίνονται εξαγγελίες για την ενίσχυση των δεσμών με το ακαδημαϊκό ίδρυμα. Οι δηλώσεις του Δημάρχου Αρταίων περί ουσιαστικής αξιοποίησης της επιστημονικής γνώσης και της ενσωμάτωσης της στα τοπικά δρώμενα, υπογραμμίζουν μια δυναμική προσέγγιση που εστιάζει στην ανάπτυξη μέσω της γνώσης. Το κλίμα στην πόλη των Αρταίων είναι τέτοιο που προδιαθέτει θετικά για μελλοντικές δράσεις και καινοτόμες πρωτοβουλίες, χτίζοντας γέφυρες μεταξύ της ακαδημαϊκής κοινότητας και της κοινωνίας των πολιτών, με στόχο την ανάδειξη του τοπικού πλούτου και των δυνατοτήτων. Αντίθετα, στην Ηγουμενίτσα, την πρωτεύουσα της Θεσπρωτίας, το κλίμα δεν θα μπορούσε να είναι πιο αποχαιρετιστήριο. Το Πανεπιστήμιο, ένα από τα εμβληματικά ιδρύματα της ευρύτερης περιοχής, ετοιμάζει τις βαλίτσες του, σηματοδοτώντας την αποχώρησή του από ένα ιστορικό και κεντρικό κτιριακό συγκρότημα, το οποίο έχει συνδεθεί με την παρουσία του στην πόλη.
Αυτή η εξέλιξη προκαλεί προβληματισμό και δημιουργεί αμφιβολίες για το μέλλον της ακαδημαϊκής παρουσίας στην Ηγουμενίτσα. Η απώλεια αυτή του Πανεπιστημιακού θεσμού, έστω και σε ένα κτιριακό επίπεδο, αναμένεται να έχει επιπτώσεις όχι μόνο στο φοιτητικό πληθυσμό αλλά και στην ευρύτερη οικονομική και κοινωνική ζωή της πρωτεύουσας της Θεσπρωτίας, αφήνοντας ένα κενό που δύσκολα θα αναπληρωθεί. Η απόσταση μεταξύ των δύο αντιλήψεων είναι πραγματικά χαοτική. Ενώ στην Άρτα επικρατεί μια αίσθηση προόδου και δέσμευσης για την ενίσχυση του ρόλου της επιστήμης και της έρευνας στην τοπική ανάπτυξη, στην Ηγουμενίτσα φαίνεται πως η ακαδημαϊκή κοινότητα οδεύει προς μια φάση αποδυνάμωσης ή έστω αναδιάταξης, με την απομάκρυνση από ένα εμβληματικό κτίριο να συμβολίζει πιθανώς ευρύτερα ζητήματα. Η στάση των τοπικών αρχών στην Άρτα, που δείχνουν ενεργή συμμετοχή και διάθεση συνεργασίας, συνθέτουν μια εικόνα που απέχει παρασάγγες από την πραγματικότητα της Ηγουμενίτσας, όπου οι εξελίξεις μοιάζουν να οδηγούν προς την αντίθετη κατεύθυνση, αφήνοντας άναυδους πολλούς που παρακολουθούν τις περιφερειακές εξελίξεις.
Το στοίχημα της ισόρροπης περιφερειακής ανάπτυξης τίθεται ξανά υπό αμφισβήτηση. Αυτή η άνιση μοιρασιά στις ακαδημαϊκές και αναπτυξιακές προοπτικές της Ηπείρου εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές αποφάσεις που διαμορφώνουν το μέλλον των δύο πόλεων. Η Άρτα, με την έμφαση που δίνει στην ενσωμάτωση της πανεπιστημιακής γνώσης και τη δημιουργία γέφυρας με την κοινωνία, φαίνεται να ακολουθεί έναν δρόμο που επενδύει στο μακροπρόθεσμο όφελος, ενώ η Ηγουμενίτσα, με την πιθανή αποδυνάμωση της πανεπιστημιακής της υπόστασης, αντιμετωπίζει προκλήσεις που μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την πορεία της. Η αντιπαράθεση αυτών των δύο εικόνων είναι αποκαλυπτική για την ανάγκη συνεχούς στήριξης και προσοχής στον ακαδημαϊκό και ερευνητικό ιστό της περιφέρειας, προκειμένου να μη δημιουργούνται άνισες ευκαιρίες. Η ειρωνεία της κατάστασης είναι ότι ενώ η Άρτα πανηγυρίζει για την ενίσχυση των δεσμών της με τον ακαδημαϊκό κόσμο, στην Ηγουμενίτσα το τοπίο είναι διαφορετικό, με το Πανεπιστήμιο να ετοιμάζεται για μη αναστρέψιμες αλλαγές.
Η εικόνα αυτή, πέρα από την ανάδειξη των διαφορετικών πορειών, επισημαίνει την κρισιμότητα της ακαδημαϊκής και επιστημονικής παρουσίας στην περιφέρεια. Η αξιοποίηση της γνώσης δεν είναι απλώς μια υπόθεση της μιας πόλης, αλλά ένα ευρύτερο ζητούμενο για ολόκληρη την Ήπειρο. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση και την έρευνα έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, επηρεάζοντας την προσέλκυση ταλέντων, την καινοτομία και την οικονομική ανάπτυξη. Η αντίθεση Άρτας-Ηγουμενίτσας αποτελεί μια ζωντανή υπενθύμιση.
