Η τουριστική βιομηχανία της Ευρώπης βρίσκεται εδώ και χρόνια στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, με εμβληματικές πόλεις όπως το Παρίσι, η Ρώμη και η Βαρκελώνη να δέχονται εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Ωστόσο, πίσω από τους λαμπερούς προβολείς και τις πολυσύχναστες λεωφόρους των μεγάλων μητροπόλεων, υπάρχει μια άλλη πλευρά της ηπείρου, πιο αυθεντική και εντυπωσιακά ήσυχη. Μια πρόσφατη και διεξοδική μελέτη, η οποία βασίστηκε σε λεπτομερή στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις διανυκτερεύσεις σε πάσης φύσεως τουριστικά καταλύματα, επιχειρεί να ρίξει φως στις ευρωπαϊκές εκείνες χώρες που παραμένουν στο περιθώριο του μαζικού τουριστικού ρεύματος. Αυτοί οι προορισμοί, που συχνά χαρακτηρίζονται ως «αθόρυβοι», αποτελούν το κρυφό καταφύγιο για τους ταξιδιώτες που αναζητούν την ουσία και όχι την επιφάνεια. Η ανάλυση των δεδομένων αποκαλύπτει ότι υπάρχουν ακόμη κράτη στην Ευρώπη όπου ο τουρισμός δεν αποτελεί τη βασική κινητήριο δύναμη της καθημερινότητας, επιτρέποντας στους ελάχιστους επισκέπτες να βιώσουν την τοπική κουλτούρα χωρίς τις αλλοιώσεις που επιφέρει η εμπορευματοποίηση. Η μελέτη εστιάζει στον αριθμό των διανυκτερεύσεων ανά κάτοικο και ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, αναδεικνύοντας τις περιοχές εκείνες όπου ο χώρος και ο χρόνος φαίνονται να κυλούν με διαφορετικούς ρυθμούς. Το γεγονός ότι αυτές οι χώρες δέχονται τους λιγότερους τουρίστες δεν αποτελεί ένδειξη έλλειψης ενδιαφέροντος, αλλά μάλλον ευκαιρία για μια διαφορετική περιήγηση. Από τις παρθένες εκτάσεις των Βαλκανίων μέχρι τις λιγότερο προβεβλημένες γωνιές της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, το εν λόγω ερευνητικό έργο χαρτογραφεί τις εναλλακτικές διαδρομές που περιμένουν να εξερευνηθούν. Εκεί, η φιλοξενία παραμένει πηγαία και τα τοπία διατηρούν την άγρια ομορφιά τους, προσφέροντας μια σπάνια αίσθηση αποκλειστικότητας και ανακάλυψης που δύσκολα συναντά κανείς πλέον στα μεγάλα τουριστικά hotspots της Δύσης.
