«Έχω ανάγκη να σε δω, να χωθώ στην αγκαλιά σου και να θυμηθώ πως, όσο δύσκολος κι αν είναι ο κόσμος, υπάρχει ένα μέρος όπου η ψυχή μου γαληνεύει: εσύ.»
Της Θεοδοσίας Κυριάκου
Είναι κάποιες λέξεις που αξίζουν περισσότερο από χίλια δώρα και μια αγκαλιά μπορεί να γίνει το πιο όμορφο καταφύγιο της ψυχής. Υπάρχουν στιγμές που δεν θέλεις δώρα, λουλούδια και μεγάλες υποσχέσεις. Δεν θέλεις τίποτα εντυπωσιακό. Θέλεις μόνο να δεις τον άνθρωπό σου, να χωθείς στην αγκαλιά του και να νιώσεις πως, έστω για λίγο, ο κόσμος μπορεί να περιμένει.
Θέλεις να του πεις: «Έχω ανάγκη να σε δω».
Και μέσα σε αυτές τις λίγες λέξεις να χωρέσεις όλα όσα νιώθεις. Τη λαχτάρα σου, την απουσία του, την ανάγκη να τον αγγίξεις, να τον κοιτάξεις στα μάτια και να ηρεμήσεις κοντά του.
Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι απλώς ένα κομμάτι της ζωής μας. Είναι η ασφάλειά μας, το λιμάνι μας, η ηρεμία μας. Είναι εκείνοι δίπλα στους οποίους μπορούμε να αφήσουμε κάτω τις άμυνές μας, να σταματήσουμε να προσποιούμαστε πως είμαστε πάντα δυνατοί και να επιτρέψουμε στην ψυχή μας να ξαποστάσει.
Κι αυτό είναι από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορεί να σου χαρίσει ένας άνθρωπος: να νιώθεις πως, μέσα σε έναν κόσμο που απαιτεί συνεχώς από εσένα να αντέχεις, υπάρχει μια αγκαλιά όπου δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα.
Δεν χρειάζονται, λοιπόν, πάντα ακριβά δώρα για να δείξεις σε κάποιον πόσο σημαντικός είναι για σένα. Μερικές φορές, αρκεί να του πεις «μου λείπεις», «θέλω να σε δω», «μακάρι να ήσουν εδώ».
Και κάποιες άλλες, να βρεις το θάρρος να του πεις: «Σε χρειάζομαι».
Γιατί το να χρειάζεσαι έναν άνθρωπο δεν σημαίνει πως είσαι αδύναμος. Σημαίνει πως, ακόμη κι αν μπορείς να σταθείς μόνος σου, υπάρχουν στιγμές που δεν θέλεις να χρειάζεται να τα καταφέρνεις όλα μόνος σου. Θέλεις να ακουμπήσεις κάπου, να μοιραστείς όσα σε βαραίνουν, να νιώσεις πως κάποιος είναι εκεί όχι για να σου λύσει τα προβλήματα, αλλά για να τα αντιμετωπίσετε μαζί.
Και κάτι ακόμη που αξίζει να θυμόμαστε: δεν χρειάζεται να είμαστε δίπλα σε κάποιον μόνο όταν εκείνος μας χρειάζεται. Έχουμε κι εμείς δικαίωμα να ζητήσουμε μια αγκαλιά, να αναζητήσουμε την παρουσία του, να παραδεχτούμε πως μας λείπει. Η αγάπη δεν είναι μόνο να προσφέρεις στήριγμα. Είναι να μπορείς και να στηριχτείς.
Γι’ αυτό, αν υπάρχει ένας άνθρωπος που θα διέσχιζες χιλιόμετρα για να συναντήσεις, μην αφήνεις τη σιωπή να του κρύβει όσα νιώθεις. Πες του πως είναι το μέρος όπου γαληνεύει η ψυχή σου. Πως, ανάμεσα σε τόσα μέρη που θα μπορούσες να βρίσκεσαι, εσύ επιλέγεις εκείνο όπου βρίσκεται αυτός.
Γιατί οι λέξεις, όσο απλές κι αν είναι, μπορούν να γεφυρώσουν αποστάσεις, να μαλακώσουν τον πόνο και να φέρουν δύο ανθρώπους πιο κοντά. Αρκεί να είναι αληθινές και να συνοδεύονται από πράξεις.
Μη θεωρείς ποτέ αυτονόητο πως ο άνθρωπός σου γνωρίζει τι σημαίνει για σένα. Πες του. Δείξ’ του. Κάν’ τον να νιώσει πως δεν είναι μόνο εκείνος που σου προσφέρει ασφάλεια, αλλά κι εκείνος που αναζητάς όταν η δική σου δύναμη λιγοστεύει.
Γιατί, στο τέλος, δεν είναι τα δώρα που μένουν περισσότερο στην καρδιά μας. Είναι εκείνες οι στιγμές που κάποιος μάς έκανε να νιώσουμε πως είμαστε σημαντικοί, πως μας αναζητά, πως η παρουσία μας έχει θέση στη ζωή του.
Και αν με ρωτάς ποια είναι η πιο όμορφη μορφή αγάπης, θα σου πω αυτή: να μπορείς να είσαι το λιμάνι κάποιου, αλλά να ξέρεις πως κι εσύ έχεις ένα λιμάνι να επιστρέψεις.
Να μη φοβάσαι να πεις «σε χρειάζομαι». Να μη ντρέπεσαι να παραδεχτείς «μου λείπεις». Να μη θεωρείς αδυναμία την ανάγκη σου να αγκαλιάσεις τον άνθρωπό σου.
Ακολουθήστε την Θεοδοσία Κυριάκου
Facebook page εδώ
Instagram εδώ
