Υπάρχουν στιγμές που η μεγαλύτερη πράξη αγάπης δεν είναι να μείνεις, αλλά να απομακρυνθείς. Όχι επειδή έπαψες να αγαπάς, αλλά επειδή κατάλαβες πως η παρουσία σου θεωρείται δεδομένη ή πως η στάση κάποιων σε πληγώνει. Τότε ίσως χρειάζεται να λάμψεις δια της απουσίας σου, ακόμη κι αν πονέσει και εσένα.
Της Θεοδοσίας Κυριάκου
Πολλές φορές προσφέρουμε ανιδιοτελώς στους ανθρώπους που αγαπάμε. Δίνουμε χρόνο, χώρο, φροντίδα και ενέργεια, χωρίς να περιμένουμε ανταλλάγματα. Είμαστε εκεί στις χαρές και στις δυσκολίες, γιατί το «είμαι εδώ» είναι για εμάς ένας τρόπος να αγαπάμε. Όμως, όταν αυτή η παρουσία αρχίζει να θεωρείται αυτονόητη, όταν η προσφορά μας δεν εκτιμάται ή όταν η συμπεριφορά κάποιων μας πληγώνει, χρειάζεται να θυμηθούμε πως έχουμε κι εμείς όρια.
Δεν είναι εύκολο να κρατήσεις αποστάσεις από έναν άνθρωπο που αγαπάς. Η καρδιά δεν σταματά να νιώθει επειδή αποφασίζεις να προστατεύσεις τον εαυτό σου. Μπορεί να σου λείψει, να θελήσεις να επιστρέψεις, να σκεφτείς πως ίσως αξίζει ακόμη μία προσπάθεια. Όμως, όταν κάθε προσπάθεια είναι μονόπλευρη και σε πληγώνει περισσότερο, η απομάκρυνση μπορεί να γίνει πράξη αυτοσεβασμού.
Το να κρατήσεις απόσταση δεν σημαίνει ότι σταμάτησες να αγαπάς. Σημαίνει ότι κατάλαβες πως δεν μπορείς να αγαπάς κάποιον εις βάρος της δικής σου ηρεμίας. Μπορείς να νοιάζεσαι χωρίς να είσαι πάντα διαθέσιμος και να εύχεσαι τα καλύτερα για κάποιον χωρίς να επιτρέπεις στη συμπεριφορά του να διαταράσσει τη ζωή σου.
Η αυτοαγάπη δεν είναι εγωισμός. Είναι αξιοπρέπεια. Είναι να αναγνωρίζεις πως κι εσύ αξίζεις φροντίδα, σεβασμό και ηρεμία. Γιατί αν εσύ δεν είσαι καλά, δεν μπορείς να είσαι πραγματικά εκεί για τους ανθρώπους που σε αγαπούν και έχουν αποδείξει ότι αξίζουν την παρουσία σου.
Γι’ αυτό, αν κάποτε νιώσεις πως η παρουσία σου θεωρείται δεδομένη, κάνε ένα βήμα πίσω. Όχι για να τιμωρήσεις, αλλά για να προστατεύσεις τον εαυτό σου. Άφησε την απουσία σου να γίνει όριο και όχι όπλο.
Κι αν πονέσει, άφησέ το να πονέσει. Το ότι σου λείπει κάποιος δεν σημαίνει πως πρέπει να επιστρέψεις εκεί όπου πληγωνόσουν. Το ότι αγαπάς δεν σημαίνει πως πρέπει να ξεχνάς να αγαπάς και εσένα.
Γιατί κάποιες φορές η πιο γενναία μορφή αγάπης είναι να απομακρύνεσαι χωρίς θυμό και χωρίς εκδίκηση, κρατώντας την αγάπη αλλά προστατεύοντας την αξιοπρέπειά σου.
Λάμψε δια της απουσίας σου, ακόμη κι αν πονέσει και εσένα.
Γιατί υπάρχουν στιγμές που, για να μη χάσεις τους άλλους, πρέπει πρώτα να φροντίσεις να μη χάσεις εσύ τον εαυτό σου.
Ακολουθήστε την Θεοδοσία Κυριάκου
Facebook page εδώ
Instagram εδώ
