Η πολυαναμενόμενη ρύθμιση για την αποπληρωμή χρεών σε έως και 72 δόσεις, αν και σχεδιάστηκε με στόχο την ανακούφιση χιλιάδων πολιτών και επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, εμφανίζει μέχρι στιγμής ένα «παγωμένο» ενδιαφέρον. Οι αρχικές προσδοκίες για ευρεία ανταπόκριση, ειδικά από ευάλωτες ομάδες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μοιάζουν να διαψεύδονται από τα πρώτα στοιχεία. Αρκετοί φορολογούμενοι και επαγγελματίες, ενώ γνωρίζουν για τη δυνατότητα αυτή, φαίνεται να υιοθετούν στάση αναμονής, μελετώντας σχολαστικά τους όρους και τις προϋποθέσεις που διέπουν τη συγκεκριμένη διευκόλυνση. Η αβεβαιότητα και ο προσεκτικός υπολογισμός του αντίκτυπου των μηνιαίων δόσεων, καθώς και του συνολικού κόστους λόγω του επιτοκίου, αποτελούν βασικούς παράγοντες που διαμορφώνουν αυτή την επιφύλαξη, καθιστώντας την προσέλευση αισθητά χαμηλότερη από ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί από τους αρμόδιους φορείς.
Οι λεπτομέρειες της ρύθμισης, όπως αυτές έχουν παρουσιαστεί, περιλαμβάνουν τη δυνατότητα εξόφλησης οφειλών προς το Δημόσιο, όπως φόροι και ασφαλιστικές εισφορές, σε ένα εκτεταμένο χρονικό διάστημα. Η βασική παράμετρος που καθορίζει την ελκυστικότητα του μέτρου είναι, φυσικά, το ύψος της μηνιαίας δόσης σε συνάρτηση με το αντίστοιχο επιτόκιο. Ενώ οι 72 δόσεις υπόσχονται σημαντική μείωση του βάρους της άμεσης αποπληρωμής, η αθροιστική επιβάρυνση από τους τόκους καθ’ όλη τη διάρκεια αποπληρωμής αποτελεί ένα κρίσιμο σημείο σταθμισής για όσους εξετάζουν την ένταξή τους. Πολλοί αναρωτιούνται αν η μακροπρόθεσμη οικονομική επιβάρυνση υπερβαίνει τα οφέλη της βραχυπρόθεσμης ανακούφισης, οδηγώντας σε μια «στάση αναμονής» πριν λάβουν την τελική απόφαση. Αυτή η περίοδος προβληματισμού αναμένεται να επηρεάσει σημαντικά την τελική συμμετοχή. Ένας από τους βασικούς λόγους που πιθανόν να οδηγεί στη συγκρατημένη ανταπόκριση είναι η γενικότερη οικονομική αβεβαιότητα και οι απρόβλεπτες εξελίξεις που επικρατούν.
Ακόμα και για όσους μπορούν να ανταποκριθούν στις μηνιαίες δόσεις, η δέσμευση ενός σημαντικού ποσού για μεγάλο χρονικό διάστημα ενέχει κινδύνους, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου οι εισοδηματικές ροές μπορεί να είναι ασταθείς. Επίσης, η διαδικασία υποβολής αιτήσεων και η πιθανή γραφειοκρατία, αν και τυπικά απλοποιημένη, μπορεί να αποθαρρύνει ορισμένους. Η έλλειψη σαφούς και άμεσης πληροφόρησης για όλες τις πιθανές επιπτώσεις, πέραν του βασικού αριθμού δόσεων και του επιτοκίου, μπορεί να δημιουργεί ανασφάλεια. Η συνειδητοποίηση ότι η ρύθμιση αυτή δεν είναι μια «διαγραφή» χρέους, αλλά μια αναδιάρθρωσή του, απαιτεί πλήρη κατανόηση των μακροπρόθεσμων δεσμεύσεων. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η επιτυχία οποιασδήποτε ρύθμισης οφειλών εξαρτάται από την ευρεία ενημέρωση και την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς. Η απήχηση των 72 δόσεων θα κριθεί εν πολλοίς από το πόσο αποτελεσματικά θα επικοινωνηθούν τα οφέλη, αλλά και οι κίνδυνοι, στους ενδιαφερόμενους.
Η παροχή εξατομικευμένων συμβουλών και η απλοποίηση των διαδικασιών θα μπορούσαν να συμβάλουν στην αύξηση της συμμετοχής. Επιπλέον, η δυνατότητα προσαρμογής των δόσεων σε περίπτωση απρόοπτων δυσκολιών θα μπορούσε να προσφέρει μια επιπλέον δικλίδα ασφαλείας. Η τρέχουσα κατάσταση, όπου το ενδιαφέρον παραμένει «παγωμένο», απαιτεί μια επανεκτίμηση της στρατηγικής επικοινωνίας και ενδεχομένως περαιτέρω προσαρμογές, ώστε η ρύθμιση να ανταποκριθεί πραγματικά στις ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας.
