Η διεξαγωγή της δίκης για το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών, μια υπόθεση που έχει συγκλονίσει την ελληνική κοινωνία, αντιμετωπίζει σοβαρά εμπόδια, μετατρεπόμενη σε ένα άκρως απογοητευτικό φιάσκο. Η δικαστική αίθουσα που υποτίθεται ότι επιλέχθηκε από το αρμόδιο Υπουργείο Δικαιοσύνης για να φιλοξενήσει τις συνεδριάσεις του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, αποδεικνύεται απροσδόκητα ακατάλληλη και ανεπαρκής. Η έλλειψη ακόμη και των στοιχειωδών υποδομών, όπως προέκυψε, είναι εντυπωσιακή: δεν υπάρχουν καν δικηγορικά έδρανα, όπου οι συνήγοροι, τόσο αυτοί που υποστηρίζουν την κατηγορία όσο και αυτοί της υπεράσπισης, θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν, να αναπτύξουν τις θέσεις τους και να προετοιμαστούν για την κρίσιμη αυτή δίκη. Η εικόνα που παρουσιάζεται είναι πλήρως αντίθετη από αυτό που αρμόζει σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση, δημιουργώντας εύλογες ανησυχίες για την οργάνωση και την αποτελεσματικότητα του δικαστικού συστήματος.
Αντί για τους επιβλητικούς, λειτουργικούς και επαρκώς εξοπλισμένους χώρους που θα περίμενε κανείς για να διαδραματιστεί μια δίκη με τόσο μεγάλο κοινωνικό και συμβολικό βάρος, οι νομικοί αντιμετωπίζουν μια πραγματικότητα που αγγίζει την τραγικογελοιογραφία. Τα έδρανα που θα έπρεπε να βρίσκονται στη διάθεσή τους, έχουν αντικατασταθεί με… παιδικά τραπεζάκια. Αυτή η πρωτοφανής κατάσταση, πέρα από την αναστάτωση και την έλλειψη σεβασμού προς τους επαγγελματίες της νομικής επιστήμης, εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την αξιολόγηση των αναγκών και την προετοιμασία των χώρων διεξαγωγής των δικαστικών διαδικασιών. Η εικόνα αυτή, όπως αποτυπώνεται και από τις σχετικές φωτογραφίες, προκαλεί θλίψη και απορία, υπονομεύοντας την εικόνα της δικαιοσύνης και την ικανότητά της να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής και των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών. Η αίσθηση της απουσίας οργάνωσης είναι διάχυτη.
Το περιστατικό αυτό δεν αποτελεί απλώς μια παράδοξη εικόνα, αλλά αποκαλύπτει ένα βαθύτερο πρόβλημα στην οργάνωση και την επάρκεια των υποδομών που διατίθενται για την εκδίκαση υποθέσεων τόσο μεγάλης βαρύτητας. Η επιλογή, και στη συνέχεια η αποτυχία, της δικαστικής αίθουσας αναδεικνύει ένα κενό στην προνοητικότητα και την ανάληψη ουσιαστικών ευθυνών από τους αρμόδιους φορείς. Η αναγκαιότητα εξασφάλισης ενός κατάλληλου, αξιοπρεπούς και λειτουργικού χώρου δεν είναι απλώς μια τυπική λεπτομέρεια, αλλά θεμελιώδης προϋπόθεση για την ομαλή διεξαγωγή της δικαιοσύνης, την απόδοση της αλήθειας και την απονομή δικαιοσύνης. Η εικόνα των δικηγόρων να προσπαθούν να δικτυωθούν γύρω από παιδικά τραπεζάκια, μεταφέρει ένα μήνυμα αδιαφορίας, το οποίο είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, ιδίως σε μια συγκυρία που ο δημόσιος λόγος για την ασφάλεια και τη δικαιοσύνη είναι ιδιαίτερα έντονος.
Η ακαταλληλότητα του χώρου, πέρα από τη δημιουργία εικόνας προχειρότητας, εγκυμονεί και κινδύνους για την ίδια τη διαδικασία. Η έλλειψη χώρου για να τοποθετηθούν τα αρχεία, για να υπάρξει ησυχία και συγκέντρωση, για να κινηθούν άνετα οι εμπλεκόμενοι, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την εξέλιξη της δίκης. Η δικαιοσύνη οφείλει να σέβεται τόσο τους κατηγορούμενους και τα θύματα, όσο και τους λειτουργούς της. Η σημερινή εικόνα, με τους δικηγόρους να βρίσκονται σε μια ακατάλληλη διάταξη, ουσιαστικά υποβαθμίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης και το κύρος του δικαστικού θεσμού. Ελπίζεται ότι μετά από αυτή την έντονη δημοσιότητα, θα υπάρξει άμεση κινητοποίηση για την εξεύρεση μιας οριστικής και επαρκούς λύσης, ώστε η δίκη να διεξαχθεί σε περιβάλλον αντάξιο της σπουδαιότητας της. Ένας τέτοιος χώρος είναι επιτακτική ανάγκη.
Η παρούσα κατάσταση, παρά την ειρωνεία που μπορεί να προκαλεί, υπογραμμίζει μια διαχρονική αδυναμία του συστήματος, η οποία δεν επιλύεται επαρκώς, παρά τις διακηρύξεις και τις υποσχέσεις. Η διοικητική και οργανωτική αρμοδιότητα του Υπουργείου Δικαιοσύνης τίθεται υπό αμφισβήτηση, καθώς η επιλογή ενός χώρου που αποδεικνύεται ουσιαστικά άχρηστος για τον σκοπό του, δείχνει έλλειψη ουσιαστικού σχεδιασμού και αδυναμία πρόβλεψης των στοιχειωδών απαιτήσεων. Ειδικά για μια δίκη με τέτοια ιστορική και συναισθηματική φόρτιση, η προχειρότητα και η απουσία οργάνωσης είναι απαράδεκτες. Η διερεύνηση του ποιος φέρει την ευθύνη για την επιλογή του χώρου και την παράλειψη του ελέγχου της επάρκειάς του είναι επιβεβλημένη. Η δικαιοσύνη οφείλει να λειτουργεί απρόσκοπτα και με τη δέουσα σοβαρότητα, κάτι που δεν επιτρέπει η παρούσα κατάσταση. Η αλλαγή του σκηνικού αυτής της δίκης είναι κοινώς απαραίτητη.
