Σε μια συγκυρία που μοιάζει να έχει γραφτεί από έναν «ουράνιο σκηνοθέτη» με δραματικές διαθέσεις, η πολιτική επικαιρότητα και η ωμή πραγματικότητα της προσφυγικής κρίσης συναντήθηκαν με τον πιο βίαιο τρόπο. Η προγραμματισμένη συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής για το νέο, αυστηρότερο αντι-μεταναστευτικό νομοσχέδιο, εξελίχθηκε υπό τη βαριά σκιά της πολύνεκρης τραγωδίας που σημειώθηκε στα ανοικτά της Χίου. Ο απολογισμός των δεκαπέντε νεκρών, που έχασαν τη ζωή τους παλεύοντας με τα κύματα, λειτούργησε ως μια ζοφερή υπενθύμιση του ανθρώπινου κόστους πίσω από τις νομοθετικές παραγράφους και τις πολιτικές διακηρύξεις.
Ενώ οι βουλευτές αντάλλασσαν επιχειρήματα για τον έλεγχο των ροών και την προστασία των συνόρων, το Αιγαίο γινόταν για ακόμη μια φορά το σκηνικό μιας ανείπωτης απώλειας. Η χρονική αυτή σύμπτωση δεν άφησε περιθώρια για στεγνές πολιτικές αναλύσεις, αναγκάζοντας το πολιτικό σύστημα να αναμετρηθεί με τις άμεσες συνέπειες των γεωπολιτικών πιέσεων και της μεταναστευτικής πολιτικής. Η συζήτηση στα έδρανα του κοινοβουλίου απέκτησε μια διαφορετική βαρύτητα, καθώς η είδηση για τους πνιγμούς έφτανε σχεδόν ταυτόχρονα με τις τοποθετήσεις των εισηγητών, υπογραμμίζοντας το χάσμα ανάμεσα στον σχεδιασμό των μέτρων και την τραγική πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά άνθρωποι χαμένοι στα κύματα.
