Η ζωή μπορεί να αλλάξει σε μια στιγμή, και αυτή η συνειδητοποίηση έγινε βίωμα για τον Γιάννη Εγγλέζο, ο οποίος βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο όταν υπέστη ανακοπή καρδιάς. Η αφήγησή του ξεκινά με τις δραματικές στιγμές της κρίσης, μια άγρια πάλη του οργανισμού που φάνηκε να σβήνει. Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, όπου κάθε δευτερόλεπτο μετρούσε, η παρέμβαση του ιατρικού προσωπικού, και συγκεκριμένα ενός νεαρού καρδιολόγου, αποτέλεσε την υπέρτατη ασπίδα ενάντια στην απώλεια. Ο Εγγλέζος περιγράφει με συγκίνηση και λεπτομέρεια τη μάχη που έδωσε ο γιατρός για να τον επαναφέρει, μια μάχη που έμοιαζε με αγώνα δρόμου ενάντια στον χρόνο, με έπαθλο την ίδια τη ζωή. Η εμπειρία του αυτή δεν ήταν απλώς μια προσωπική περιπέτεια, αλλά εξελίχθηκε σε μια δυνατή κατάθεση ψυχής και ένα ισχυρό μήνυμα αισιοδοξίας και ευγνωμοσύνης.
Η αφοσίωση του νεαρού καρδιολόγου, η ψυχραιμία του κάτω από ακραίες συνθήκες και η ιατρική του επάρκεια, αποτέλεσαν τον καθοριστικό παράγοντα για την επιβίωσή του. Ο Εγγλέζος τονίζει ότι “υπάρχω γιατί ήταν εκεί”, μια φράση που αποτυπώνει την απόλυτη εξάρτηση της ύπαρξής του από την παρουσία και τις πράξεις αυτού του ανθρώπου. Αυτή η μαρτυρία στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα για την αξία του Βοστάνειου νοσοκομείου και του αφοσιωμένου προσωπικού του, υπογραμμίζοντας την ανεκτίμητη προσφορά τους στην κοινωνία. Η περιγραφή της διαδικασίας ανάνηψης είναι γεμάτη ένταση και αναδεικνύει την κρισιμότητα των ιατρικών παρεμβάσεων σε τέτοιες καταστάσεις. Ο Γιάννης Εγγλέζος δεν διστάζει να μιλήσει ανοιχτά για την αδυναμία του σώματός του να λειτουργήσει αυτόνομα και για την απόλυτη εξάρτησή του από τις εξωτερικές ενέργειες για να επανέλθει.
Η μάχη που έδωσε ο γιατρός, χρησιμοποιώντας όλες τις διαθέσιμες γνώσεις και τεχνικές, ήταν μια απόδειξη της επαγγελματικής του κατάρτισης αλλά και της ανθρώπινης του υπόστασης. Η επιτυχία της ανάνηψης δεν ήταν απλώς μια ιατρική νίκη, αλλά η αποκατάσταση μιας ζωής που φάνηκε να κρέμεται από μια κλωστή, αναδεικνύοντας την ανθρωπιά πίσω από την ιατρική επιστήμη. Το μήνυμα του Γιάννη Εγγλέζου για το Βοστάνειο είναι πολυεπίπεδο. Πέρα από την προσωπική ευγνωμοσύνη του προς τον συγκεκριμένο γιατρό, η εμπειρία του ενισχύει την εικόνα του νοσοκομείου ως ενός χώρου όπου η αφοσίωση, η γνώση και η ανθρωπιά συνυπάρχουν. Σε μια εποχή όπου οι συζητήσεις για την υγεία είναι συχνά φορτισμένες, η μαρτυρία του Εγγλέζου λειτουργεί ως μια αδιαμφισβήτητη απόδειξη της αποτελεσματικότητας και της αξίας του δημόσιου συστήματος υγείας.
Δίνει έμφαση στην ανάγκη για διατήρηση και ενίσχυση αυτών των δομών, καθώς και στην αναγνώριση της προσφοράς των επαγγελματιών που καθημερινά δίνουν τη δική τους μάχη για την ζωή των ασθενών. Η επιστροφή του στη ζωή, χάρη στην άμεση και αποτελεσματική παρέμβαση, του προσφέρει μια νέα οπτική γωνία. Η αίσθηση της δεύτερης ευκαιρίας είναι διάχυτη στις δηλώσεις του, ενώ ταυτόχρονα νιώθει την υποχρέωση να μεταδώσει αυτή την εμπειρία στους άλλους. Η δύναμη της αφήγησής του έγκειται στην ειλικρίνεια και την συναισθηματική φόρτιση, καθιστώντας την μια ισχυρή υπενθύμιση της ευθραυστότητας της ανθρώπινης ζωής αλλά και της τεράστιας σημασίας της ιατρικής βοήθειας. Ο Εγγλέζος γίνεται η φωνή όσων έχουν βρεθεί σε παρόμοιες δυσχερείς καταστάσεις, τονίζοντας πόσο κρίσιμη είναι η ύπαρξη εξειδικευμένου προσωπικού και άρτιου εξοπλισμού σε νοσοκομειακές μονάδες όπως το Βοστάνειο.
